Bijles: ‘Big business’ of overlevingsstrategie?
De slechte economische situatie dwingt leerkrachten om ook na de schooluren extra geld te verdienen. Velen doen dat in de vorm van bijles geven. Maar de wildgroei aan bijlessen maakt de ongelijkheid in het onderwijs juist groter, in plaats van kleiner. Zeker wanneer de leerkracht ook lid is van een toets- of examenopstellingscommissie. Beleid of toezicht vanuit het ministerie ontbreekt. “Er is geen controle.”
Tekst: Shafely Phagu | Beeld: Collectie Kartawidjaja, CDS en Archief Parbode
Konsiëla Kartawidjaja is leerkracht en geeft al acht jaar les in het basisonderwijs. Daarnaast verzorgt ze bijlessen. Haar dag begint vroeg; een normale werkdag start meestal om vijf uur ’s morgens, soms eerder. Ze begint met gebed en maakt zich daarna klaar om naar het werk te gaan. Kartawidjaja woont in de omgeving van Simonspolder en geeft les op Onverdacht in het district Para. De schoolbus arriveert iets na zeven uur en rond half acht is ze op school, waar ze de lessen voorbereidt die om acht uur beginnen. De schooldag eindigt om één uur. Kort daarna wordt ze opgehaald en rond half twee weer thuis afgezet. Thuis frist ze zich op, kookt en eet ze. Tegen kwart voor vier is dat meestal afgerond….Het volledig artikel lezen? Dit staat in het 234-nummer (2026.2) van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname). Wilt u digitaal verder lezen? Kijk dan op www.parbode.com/abonneren





