Boekrecensie: Aan ons is niets meer te zien

Het boek Aan ons is niets meer te zien begint pakkend. Liesbeth Smit belooft de lezer grondig verslag te doen van de zoektocht naar haar Surinaamse familiegeschiedenis, van het koloniale Suriname tot het hier en nu. Hierbij neemt ze zichzelf ook onder de loep, want aan Smit, Nederlands, blauwe ogen en een witte huid, is op het eerste gezicht niet te zien dat ze Surinaamse roots heeft.

Aan ons is niets meer te zien is een memoir: herinneringen aan gebeurtenissen van de auteur worden in een historische context geplaatst. Smit is schrijver, journalist en historicus en onderzoekt haar familiegeschiedenis onder andere door archief- en literatuuronderzoek, het bekijken van fotoboeken, gesprekken met hervonden familieleden en een bezoek aan Paramaribo. Dat het geen droog geschiedenisboek is, komt door de levendige schrijfstijl die soms een beetje bruya is. En dat is ook bedoeld als compliment: de geschiedenis van Suriname is niet in een rechte lijn te bevatten.Het volledig artikel lezen? Dit staat in het december/januari-nummer van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname). Wilt u digitaal verder lezen? Kijk dan op www.parbode.com/abonneren