Boekrecensie: Faya Lobi, 200 jaar vurige liefde in de diaspora

Ange Jessurun heeft een boeiend boek geschreven over haar familiegeschiedenis die van Afrika en China naar Suriname, Nederland en Curaçao leidt. Zij zelf is geboren op Curaçao uit het huwelijk van haar Curaçaose moeder en van oorsprong Surinaamse vader. Ook gefascineerd door het verhaal van haar Chinese overgrootvader en overgrootmoeder, besloot ze deze mooie liefdesverhalen te delen.

De foto’s van de gehuwden op de omslag en in het boek zelf, zowel de gezins- als de individuele foto’s, zijn zorgvuldig gekozen en brengen, evenals de historische documenten, het verhaal meer tot leven.

In het eerste deel over Suriname staat beschreven hoe overgrootvader Atsjak vanuit Hong Kong als contractant vertrekt om te werken op een plantage. Uit angst voor de zwarte mensen die zouden werken op de plantage waar hij was ingedeeld, verruilde hij zijn papieren vlak voor hun aankomst in 1865 met Jong Baw. In Suriname wordt hij verliefd en trouwt met de bruine, vrijgekochte Emelia Olmtak. Hij is een halsstarrige vader die zijn jongste lievelingsdochter Wilhelmina nog bij zich wil houden, terwijl ze al 25 is. Zij moet haar geliefde, Charles Jessurun, geheimhouden, maar krijgt in de aanloop naar hun langdurige en gelukkige huwelijk liefdesbrieven van hem, met een stukje fayalobi erin.

De goedgekozen titel van het boek verwijst naar deze fayalobi’s – bloem waarvan de naam ‘vurige liefde’ betekent – en naar de vurige liefde van zowel Ange’s grootvader als haar vader die beiden vanwege de halsstarrige vaders van hun geliefde veel geduld en tact moesten gebruiken om hun voorgenomen huwelijk te laten plaatsvinden.

Het meest oude en uitgebreide deel is dat over de familie op Curaçao. Plantagehouder Specht begon in 1660 de plantage Koraal Specht. Het boek beschrijft meerdere generaties Specht, maar we maken een grote sprong. Angela Rosa, de dochter van het echtpaar Johanita en Wilfrido Simon-Blanken, ontmoette haar gudu Antonius ‘Toni’ Jessurun uit Suriname, een zoon van Charles, op de kweekschool. Vanwege haar strenge vader vermeed zij elk contact met mannelijke medestudenten, maar na twee jaar, toen ze toch al met Toni sprak en twintig jaar was, stelde ze haar ouders op de hoogte – met een heel negatieve reactie van haar vader. Hun vurige liefde wordt dramatisch op de proef gesteld, want haar vader wil niets van trouwen horen, zes jaar lang!

Hun grootse huwelijksdag met tien bruidsjonkertjes, tien bruidsmeisjes en tien strooistertjes leek wel een voorafspiegeling van het aantal kinderen waarmee zij bezig zouden zijn. Behalve lesgeven, ontpopte Angela zich tot een sociale moederfiguur. In 1990 werd zelfs een

nieuwe basisschool naar haar vernoemd: Skol Basiko Angela Jessurun. Zij was toen al overleden. De hartstochtelijke briefwisseling tijdens hun moeizame tijd voor hun huwelijk, hun liefdesverhaal, het is door Toni samengevat toen hij weduwnaar was. Hun huwelijk werd gezegend met zeven lieve kinderen, zoals hij dat zei en hij bedankte wijlen zijn vrouw Angela voor haar liefdevolle opvoeding. Een van hun dochters, Philo Ange Jessurun, heeft uiteindelijk haar voornemen waargemaakt en deze familieverhalen vol vurige liefde tussen haar ouders, grootouders en overgrootouders op verdienstelijke wijze neergepend.

4 STERREN

Natalie Blagrove

Faya Lobi, 200 jaar vurige liefde in de diaspora, Ange Jessurun, vijfde druk 2024, Wintertuin Uitgeverij, ISBN 9789079571918

Dit artikel is gepubliceerd in het februari/maartnummer van Parbode, nu in de winkel (in Suriname) en ook online verkrijgbaar (www.parbode.com/abonneren/)