Rappa ontleedt op zijn typisch eigen(wijze) manierbekende en minder bekende woorden Bewoordingen Behalve in woord, zijn we ook in geschrift sinds de koloniale tijd danig onze eigen weg opgegaan met die koloniale taal. Wij nemen een Hollands woord, of van […]
Rappa ontleedt op zijn typisch eigen(wijze) manierbekende en minder bekende woorden Binnen ons onderwijs wordt een ‘meester’ (een onderwijzer) vaak ‘Maître’ genoemd. Dit niet zo Surinaamse woord werd al gauw vervlakt tot ‘metter’ en ingekort tot ‘met’. Ik heb me […]
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maandde Surinaamse samenleving op de pijnbank Alvast is de uitspraak van bovenstaand woord [borromang], maar omdat het Sranan Tongo op markante punten anders geschreven wordt dan hoe we op school leren spellen, schrijven […]
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand
de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Zelf de varkens wassen
De maand februari is vaker in onze historie het toneel van stakingen en volksoproeren geweest. Geen wonder; na de overdadige smulpaperij en geldvergooierij in december, en de lange restjesmaand januari waarbij het eind-vande- maandsalaris zo ‘foeps’ weg is aan het aflossen van schulden vanaf december, breekt februari aan, de maand vol pinari. Dat is de beste voedingsbodem voor een fikse volksoprisping. Het hoogste punt werd hierbij bereikt door de opstand van het militair kader, logistiek ondersteund door Den Haagse machten met als strategische schakel de toenmalige militaire attachee van de Nederlandse ambassade in Paramaribo, de eind november 2012 overleden kolonel Valk. De niet gecodeerde berichtenuitwisseling tussen hem en zijn schimmige opdrachtgevers in Den Haag, is hoogstwaarschijnlijk een belangrijk onderdeel van de archieven die de Nederlandse overheid voor een periode van zestig jaar in een speciale kluis heeft opgesloten.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand
de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Frutte of Fouterse?
Tussen alle traditionele mails (vroeger waren dat stapels kerstkaarten) met happy new year erop, geïllustreerd met een of andere lyrisch zoetsappige afbeelding, was er eentje van een oude en intussen ook ouwe schoolvriend van me. Beginjaren tachtig had hij zich steeds feller gekeerd tegen de militaire machthebbers. Tijdens de coup van Rambocus, een vriend van ons beiden, juichte hij één dag hardop, totdat die bevelhebbersstem via een Telesurkanaal weer door de ether klonk.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand
de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Ow december, ow mooie maand!
December: in naam van de Heiland die in een stal in de grootste armoede ter wereld kwam, is de maand van het feest der ‘vreetsen en dranksen’ aangevangen met als climax de oudejaarsnacht der verknallingen en kruitdampigheid. Met man, macht en media wordt zwaar gehosseld om die broodnodige kerstsfeer erin te krijgen met die grijsgedraaide zoetsappige muziekjes en dennegroen met gekleurde bollen. Als opwarmer aan het begin van deze maand doet die roomse Sint Niekkelaas z’n intrede.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand
de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Baas paars en baas oranje
Terwijl we ons opmaken om 37 jaar srefidensie te vieren en er waarschijnlijk weer eens beelden van nationale trots en eigen kunnen over het eigen falen heen gestort worden, en misschien weer eens verstokte anti-onafhankelijken rondbazuinen dat Suriname te vroeg of zelfs nooit uit het Behouden Hollandsch Huisch had moeten stappen en net als Bonaire een gemeente van Nederland had moeten worden, denk ik onbewust terug aan september jongstleden, toen ik vanuit Zoetermeer, Nederland, een verkiezing van de Tweede Kamer van dichtbij mocht meemaken.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand
de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Baas paars en baas oranje
Terwijl we ons opmaken om 37 jaar srefidensie te vieren en er waarschijnlijk weer eens beelden van nationale trots en eigen kunnen over het eigen falen heen gestort worden, en misschien weer eens verstokte anti-onafhankelijken rondbazuinen dat Suriname te vroeg of zelfs nooit uit het Behouden Hollandsch Huisch had moeten stappen en net als Bonaire een gemeente van Nederland had moeten worden, denk ik onbewust terug aan september jongstleden, toen ik vanuit Zoetermeer, Nederland, een verkiezing van de Tweede Kamer van dichtbij mocht meemaken.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand de Surinaamse samenleving op de pijnbank Tante Double S. van de Minlowschool De Minlowschool was vroeger bekend om z’n welopgeleide afgestudeerden. Ouders bivakkeerden daarom soms een heel weekend op het schoolerf, alleen maar […]
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Zeker een vijftal jaren terug lag ik in een hotelkamer in Miami wat te zappen na een avondje stappen en happen. U weet wel, honderdzoveel kanalen, volgens het kapitalistisch principe ‘overdaad-zonder-maat’. Dan denk je onbewust met enige weemoed terug aan de tijd dat we het jarenlang met dat ene zwart-wit STVS-kanaal moesten doen. Maar wat hebben we toch genoten van Tante Jacqueline (‘Dag nichtjes en neefjes van de elastieken familie, dag, dag…’), de lichtelijk debiele geheim agent Maxwell Smart en de tekenfilms, zoals The Flintstones (‘Yabbe-dabbe-doe!’), allemaal zonder ondertiteling.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Land van zon en gemiste kansen
In die beruchte jaren tachtig (velen doen alsof de geschiedenis van Suriname daar pas begint) kreeg ik zo’n informatief AO-boekje (Actueel Onderwerp) in handen. Dat boekje was nummer 2001 uit 1984 en had als titel: Suriname, land van zon en gemiste kansen. Vooral dat zinsdeel: ‘…en gemiste kansen’ is me al die jaren bijgebleven. Eerst hinderde dit titeldeel mij; altijd weer die bakra’s die het beter wisten! Wat dan, als we zo nu en dan een kansje misten; dat overkomt toch elk land, ook Nederland? Maar gaandeweg de jaren kwamen er maar al te vaak momenten waarop ik de titel helaas gelijk moest geven. Laatst nog. Dat inspireerde mij tot onderstaand wrang sprookje.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Land van zon en gemiste kansen
In die beruchte jaren tachtig (velen doen alsof de geschiedenis van Suriname daar pas begint) kreeg ik zo’n informatief AO-boekje (Actueel Onderwerp) in handen. Dat boekje was nummer 2001 uit 1984 en had als titel: Suriname, land van zon en gemiste kansen. Vooral dat zinsdeel: ‘…en gemiste kansen’ is me al die jaren bijgebleven. Eerst hinderde dit titeldeel mij; altijd weer die bakra’s die het beter wisten! Wat dan, als we zo nu en dan een kansje misten; dat overkomt toch elk land, ook Nederland? Maar gaandeweg de jaren kwamen er maar al te vaak momenten waarop ik de titel helaas gelijk moest geven. Laatst nog. Dat inspireerde mij tot onderstaand wrang sprookje.
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand de Surinaamse samenleving op de pijnbank Ik geef toe dat ik tot op acceptabele hoogte een gekoloniseerde geest heb, waar ik echt geen moeite mee heb; ik doe er gewoon mee wat ik […]
Schrijver en columnist RAPPA legt iedere maand de Surinaamse samenleving op de pijnbank
Sranan bruya
“Meisje, en opeens rukte die rover die gouden ketting van die vrouw d’r nek en toen zette hij het op een lopen.”
“Oh, wat verschrikkelijk, was het een Javaan?”
“Nee, een Surinamer.”
Price Based Country test mode enabled for testing Suriname. You should do tests on private browsing mode. Browse in private with Firefox, Chrome and Safari
