De meest spraakmakende covers (volgens onze hoofdredacteuren)

Redactie Parbode GEPLAATST OP 11 mei 2026

Views

We vroegen alle oud-hoofdredacteuren naar hun meest spraakmakende cover in de afgelopen 20 jaar.

Euritha Tjan A Way, hoofdredacteur februari 2011-maart 2012, kiest voor Parbode 42:

“De cover van Parbode nummer 42 vind ik de mooiste. Niet vanwege de esthetiek, maar eerder omdat het coververhaal mij bij de keel greep. Ik was toen nog geen hoofdredacteur van de Parbode, maar ik schreef al verhalen voor het blad en wilde onwijs graag een kindje hebben. Toen ik die cover zag, die overigens op de dag net voordat het blad naar de drukker moest is bedacht, moest ik het verhaal lezen. Ik hoop dat dit verhaal van de Parbode wat meer bewustwording heeft gebracht over kindermisbruik.”

Armand Snijders, hoofdredacteur van 2008-2011 en 2013-2016, kiest voor Parbode 46:

“Ik kies voor de cover van februari 2010 met Desi Bouterse. De foto was een paar jaar eerder gemaakt door de Nederlandse fotograaf Vincent Boon, die speciaal hiervoor was overgevlogen. Bouterse had na lang aandringen ingestemd met een interview met mij. Ik zat daartoe twee uur lang één-op-één met hem in zijn werkkamer in Ocer en mocht hem alles vragen. Dat heb ik ook gedaan: over de militaire periode, de decembermoorden, de binnenlandse oorlog, maar ook over zijn familieleven, zijn buitenvrouwen en -kinderen, echt alles. Hij gaf ook overal antwoord op. Of hij ook de waarheid vertelde, is weer een tweede. Na het interview ging hij vóór Ocer uitgebreid poseren. Hij was superontspannen en toen hij zijn pet en zonnebril opzette, grapte hij ‘En nu eentje voor Nieuwe Revu!’” Veel fragmenten uit het interview zijn nog jaren daarna gebruikt in allerlei verhalen over Bouterse. Hetzelfde geldt dus voor de foto’s die prominent in Parbode zijn geplaatst. Het heeft geweldig verkocht, het is een echt collectors item geworden.”

Iwan Brave, hoofdredacteur van 2012-2013, kiest voor Parbode 76:

“Nummer 76, van augustus 2012. Mijn visie is nooit veranderd: Parbode moet zijn lezers niet alleen uit een kleine, elitaire kring halen. Het blad moet ook mensen aanspreken die minder lezen. Dat lukt alleen met onderwerpen die een breed publiek direct raken. Misdaad en andere maatschappelijke misstanden zijn thema’s die zich bij uitstek lenen voor de coverstory.
Parbode moet geen sensatieblad worden. Maar spannende verhalen horen er wel bij. Deze cover is een goed voorbeeld daarvan. In die periode vielen er bij optredens van het A-team regelmatig doden. Er werd zelfs gesuggereerd dat het team eropuit trok om te elimineren. De cover stelde die vraag scherp: Zonder recht doorzeefd – wordt politie moordmachine? Het beeld versterkte dat: een A-teamlid met een zwaar wapen, en een kogelinslag in de ‘o’ van Parbode. Sensationeel, ja. Maar het artikel zelf was genuanceerd. Zo kreeg de intellectuele inhoud van Parbode een aantrekkelijke, licht misleidende verpakking. Met één doel: zorgen dat (steeds) meer mensen het blad kopen. Dat moet je structureel doen, niet af en toe.”

Marion Poll, waarnemend hoofdredacteur in 2016, kiest voor Parbode 108:

“Ik kies nummer 108, met als coverstory ‘Modellen met beroemde vaders’. Omdat we erachter kwamen dat ook het kritische Parbode publiek gevoelig is voor een cover met prachtige dames.”

Zoe Deceuninck, hoofdredacteur sinds 2025, kiest voor Parbode 133:

“De cover zelf heeft weinig tongen losgemaakt, maar ik kies toch voor nummer 133 omdat het voor mij de start van mijn carrière bij Parbode kenmerkt. Ik zal nooit vergeten dat ik op het achterterras van het kantoor aan de Wichersstraat voor het eerst kennis maakte met het team. Nummer 133 was net van de drukker. Mijn landgenoot en Belg Pieter van Maele, destijds journalist bij Parbode, complimenteerde de cover. “Eindelijk eens een positief verhaal”, lachte hij. Inmiddels zijn er negen jaar verstreken, en ook als huidig hoofdredacteur vergeet ik de woorden van Van Maele niet. Parbode is een kritisch blad, maar als iets goed is, mag het ook gezegd worden.”