Dagelijks is er sprake van pesten om ons heen. Er bestaan heel wat vormen van pesten, zowel verbaal als non-verbaal. Toch staan wij er vaak niet bij stil wat pesten met iemand doet en welke schade het kan aanrichten. De vraag is: waar begint pesten? Thuis, op school, onder vrienden of op de werkvloer? Het kan overal beginnen.
Tekst: Wandana Oedit
Kinderen kunnen thuis vormen van pestgedrag zien en deze overnemen. Maar de eerste plek waar zij vaak bewust leren pesten, is op school. In de meeste gevallen gaat het om leerlingen die elkaar pesten. Dit moet in een vroege fase worden aangepakt. Helaas wordt dat vaak nagelaten door de leerkracht of de schooldirectie. Bijvoorbeeld in het recente geval van het meisje van zestien jaar, dat dagelijks gepest werd door haar klasgenoten en helemaal aan haar lot werd overgelaten. Ook leerkrachten maken zich schuldig aan pestgedrag, soms zonder zich daarvan bewust te zijn.
Ouders moeten hun kinderen leren om geen pesterige opmerking en/of gedrag van anderen te verdragen. Zij moeten hun kinderen leren om op te komen voor zichzelf. Verder moeten er workshops en bewustwordingstrainingen georganiseerd worden voor leerkrachten om pesten te voorkomen of vroeg de kop in te drukken. Daarnaast zouden psychologen en psychiaters betrokken moeten worden bij deze trainingen. Deze professionals, die zich richten op mentale gezondheid, werken dagelijks met dit soort problematiek. In Suriname rust er echter nog een taboe op het bezoeken van een psycholoog of psychiater. Daardoor blijven velen vastzitten in een vicieuze cirkel van pesten en psychisch leed. Sommigen durven geen hulp te zoeken uit angst of schaamte.
Op scholen worden leerlingen aan hun lot overgelaten. De directie neemt niet altijd verantwoordelijkheid voor pestproblematiek. Ook ouders komen er vaak laat achter dat hun kind gepest wordt. Daarom is bewustwording bij alle partijen nodig. De ministeries van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, Justitie en Politie en Volksgezondheid zouden gezamenlijk preventief beleid moeten maken. Bewustwording is belangrijk, maar er moeten ook gepaste sancties komen tegen pesten.
In sommige landen zijn bepaalde vormen van pesten strafbaar. Waarom wordt dat hier niet overgenomen? Er zou wetgeving moeten komen waarbij ernstige vormen van pesten tot gevangenisstraf kan leiden, en lichtere vormen tot taakstraffen. Taakstraffen zouden bijvoorbeeld kunnen bestaan uit onbetaald werk bij maatschappelijke instanties. Dat kan pesters leren om respect te hebben voor hun medemens.
Toch blijven er obstakels. Het maken van een wet duurt jaren. Hoelang moeten we wachten op wetgeving die pesten tegengaat? En voordat zo’n wet er is, hoelang duurt het voordat er een mentaliteitsverandering komt, voordat er bewustwording en trainingen plaatsvinden? Hoeveel kinderen moeten nog mentaal gebroken worden of zelfmoord plegen voordat er een effectieve oplossing komt?
Nu populair
