Het verloop van de jaarwisseling in Suriname
De jaarwisseling in Suriname is dit jaar relatief beheersbaar verlopen, maar legde opnieuw een stevige druk op de zorg- en hulpdiensten. Rond oudjaarsdag en nieuwjaarsnacht werden vuurwerkongevallen, verkeersongevallen en geweldsincidenten gemeld, terwijl de Spoedeisende Hulp (SEH) een duidelijke toename zag in zowel het aantal slachtoffers als in de complexiteit van klachten.
Vuurwerkslachtoffers
Tijdens de officiële vuurwerkperiode werden in totaal acht vuurwerkslachtoffers geregistreerd. Eén met brandwonden aan borst en buik, één vuurwerkongeval met tweedegraads brandwonden aan de onderlip en de overige zes slachtoffers hadden een oogletsel. Het jongste slachtoffer is zes jaar, het oudste vijftig. Ter vergelijking: vorig jaar werden zes vuurwerkslachtoffers geregistreerd, het jaar daarvoor twaalf.
Ook de brandweer had het druk, al bleef grote schade uit. Er werd slechts één autobrand gemeld en geen woningbranden. Wel constateerde de brandweer dat regels rond vuurwerkverkoop en -afsteken massaal werden overtreden. Winkels begonnen eerder met de verkoop, waardoor burgers ook eerder vuurwerk afstaken. Daarnaast werd veel illegaal vuurwerk aangetroffen, waaronder verboden kronto’s, die via de onofficiële weg het land waren binnengekomen.
Ongevallen
De SEH draaide tijdens oudjaarsdag op volle toeren. Die dag werden 113 patiënten behandeld, van wie 56 traumagevallen. Het ging vooral om verkeersongevallen, schot- en steekverwondingen, mishandelingen en vuurwerkslachtoffers. Hoewel het aantal ‘oudejaarsdag-patiënten’ lager lag dan een jaar eerder, zijn de klachten volgens de SEH aanzienlijk complexer. Ruim veertig mensen moesten opgenomen worden. Over de hele maand december behandelde de SEH ruim 3.400 patiënten, zo’n 200 meer dan in december 2024. Urgentiespecialist Jothika Baldew geeft aan dat patiënten zich zieker aanmeldden, wat resulteerde in meer ziekenhuisopnames. Veelvoorkomende klachten waren hartfalen, kortademigheid, beroertes en verkeersongevallen.
Geweld
De feestmaand werd overschaduwd door ernstige geweldsincidenten die niet direct met de jaarwisseling verband hielden. De moord op negen Surinamers in Commewijne hield het land in december in zijn greep. Rond de jaarwisseling zelf werden meerdere levensberovingen gemeld, waaronder kinderen. Op 31 december werd een Chinese winkelier dood aangetroffen in zijn zaak aan de Commissaris Roblesweg in Commewijne; de politie gaat uit van een roofmoord. Op nieuwjaarsmorgen werd in Leiding 10 het lichaam van een 45-jarige man in een auto aangetroffen; uit het eerste onderzoek lijkt het erop dat hij zichzelf van het leven heeft beroofd. Daarnaast werd het land opgeschrikt van het nieuws dat een achtjarige jongen in de nieuwjaarsnacht door zijn stiefmoeder zou zijn doodgestoken.
Verkeer
Ook het verkeer eiste slachtoffers. De eerste verkeersdode van 2026 is een 20-jarige duorijder die om het leven kwam bij een eenzijdig ongeval aan de Nieuwe Grondweg. Enkele dagen later, op 4 januari, overleed een fietser bij een aanrijding op de kruising van de Vioolstraat en de Raghoebarsingstraat.
Geboorten
Tegenover het geweld en de tragedies stond ook nieuw leven. In ’s Lands Hospitaal werd op nieuwjaarsdag om drie minuten na middernacht het eerste kindje van 2026 geboren, een jongetje. Daarna volgde in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo nog een jongetje om 00.58 uur. Ook in het Diakonessenhuis werden meerdere nieuwjaarsbaby’s verwelkomd: tot in de middag van 1 januari registreerde het ziekenhuis al vijf geboorten. Het St. Vincentius Ziekenhuis verwelkomde de eerste baby – een meisje – om 2.50 uur.
Blik vooruit
President Jennifer Simons heeft in haar nieuwjaarsboodschap stilgestaan bij het veelbewogen jaar 2025, waarin Suriname naast verkiezingen, regeringswisseling en de viering van vijftig jaar onafhankelijkheid ook werd geconfronteerd met verlies en verdriet. In het bijzonder benoemde zij de tragedie in Commewijne. Vooruitkijkend benadrukte het staatshoofd dat 2026 in het teken zal staan van herstel en reparatie, met prioriteit voor de volksgezondheid, het onderwijs en sociale dienstverlening, terwijl tegelijk een stevig fundament moet worden gelegd voor de toekomstige ontwikkeling van Suriname. Daarbij riep zij overheid, private sector, politieke partijen en burgers op om gezamenlijk verantwoordelijkheid te dragen in een periode die economisch nog zwaar zal zijn, maar waarin samenwerking en saamhorigheid volgens haar onmisbaar zijn voor een betere toekomst.





