In deze rubriek zoekt Parbode publieke figuren op die uit de publiciteit verdwenen zijn. Deze maand: Leendert Vianen (79), voorzitter van de stichting Peace Forever.
Hoe gaat het?
“Het gaat, alleen ben ik herstellende van een TIA, Transiënte Ischemische Attack, een tijdelijke doorbloedingsstoornis in de hersenen, ook wel een ‘mini-beroerte’ genoemd, die ik 20 augustus heb gehad. Ik voel mij nu beter en ben nog bezig met de specialist; het praten gaat nu beter. Ik ben God dankbaar. Ik was naast voorzitter van de stichting Peace Forever, ook sociaalwerker bij het toenmalige ministerie van Arbeid en Technologische Ontwikkeling, Dienst Arbeidsbemiddeling gestationeerd in het district Saramacca. Na veertig jaar en vier weken mijn krachten te hebben gegeven als sociaalwerker, ben ik in die pensioenboot gestapt.”
Hoe kijkt u terug?
“Als ik terugkijk hoe actief ik was, kan ik in een zin zeggen dat ik, samen met de andere vier waarvan drie al wijlen zijn, ons doel hebben bereikt. Het doel was kansarme kinderen die talenten hadden de mogelijkheid bieden om mee te doen aan wedstrijden waarin zij goed waren. En dat is gelukt, want wij hebben veel toppers afgeleverd zoals Bryan Bijlhout, Conchita Berggraaf, Jim Anini, Johan Herbert en Naomi Sastra. Zij hebben naam gemaakt. Dus ik kijk gelukkig en trots terug naar die tijd”.
Wat bent u gaan doen na uw pensioen?
“In 2006 bereikte ik de pensioengerechtigde leeftijd, wat betekende dat ik met pensioen ging. In datzelfde jaar stopte de stichting met het organiseren van evenementen. De stichting leed te veel verlies, waardoor we in de schulden geraakten. Het organiseren van evenementen was nooit makkelijk. Na mijn pensioen begon ik als consultant voor vreemdelingen, vooral voor Chinezen en Haïtianen. Ik hielp hen met het begeleiding bij toelating en werkvergunningen. Toen ik daarmee stopte, begon ik met het telen van sjoeroe, iets wat ik tot afgelopen augustus 2025 nog heb gedaan. Ik verkoop ook sjoeroe sappen, met en zonder suiker. Door mijn TIA ben ik daar voorlopig even mee gestopt. Op deze manier geniet ik van mijn pensioen. Wat betreft het organiseren van evenementen vandaag de dag, wil ik niet te veel commentaar leveren. Wel vind ik dat alles goed op papier moet worden gezet, en dat men zich niet alleen op winst moet richten; anders loop je het risico het oorspronkelijke doel uit het oog te verliezen.
Hoe kijkt u naar het sociaalmaatschappelijke ontwikkeling in het land?
“Ik zie achteruitgang. Er wordt bitter weinig voor kansarmen georganiseerd, want ze hebben talent. De achteruitgang is te wijten aan de slechte economische situatie en aan de andere kant neemt de jeugd geen genoegen met weinig geld. Er moet een beleid komen van de overheid en buurt organisaties. Een voorbeeld net als Stichting Buurtwerk Latour,(StiBuLa) en Stiwewa dat de overheid subsidie geeft en de particuliere bedrijven die kunnen een hengel geven om te vissen. Ik zeg kortom de overheid moet meer investeren in de jeugd en kansarmen en ze ook stimuleren als ze een talent hebben; het maximale er uit halen ook voorlichting geven waar ze terecht kunnen om ze de weg te wijzen en geen politiek met ze bedrijven. Ik hoop dat er meer naar deze groep omgekeken wordt”.
Nu populair
