Hoe gaat het met…Ruben Harold Fazal Alikhan

In de rubriek ‘Hoe gaat het met…’ zoekt Parbode publieke figuren op die uit de publiciteit verdwenen zijn. Deze maand is het de beurt aan Ruben Harold Fazal Alikhan, beter bekend als Ben Fazal, oud STVS-nieuwslezer en jarenlang televisie instructeur bij ATV.

Door Ingrid Corinde

Hoe gaat het?
“Nu ik gepensioneerd ben, kan ik weinig doen. Kort voor de coronapandemie heb ik een longontsteking opgelopen. Daardoor ben ik nu sneller moe, dus ik zit meer thuis en geniet van alles om me heen.”

Hoe blikt u terug op uw tijd bij de televisie? 

“Ik ben als zeventienjarige begonnen bij de Surinaamse Televisie Stichting (STVS), toen onder leiding van Sally Blik met Frits Pengel als directeur. Ik heb 54 jaar van mijn leven besteed aan het televisiewezen, 31 jaar bij de STVS en 18 jaar als nieuwslezer. Na die jaren wilde ik een nieuwe uitdaging en juist in die periode werd ik benaderd door de Algemene Televisie Verzorging (ATV). Daar heb ik in totaal 23 jaar gewerkt. Als ik terugblik, vond ik het prettig hoe het personeel onder mij, goede, duurzame filmproducties maakte. Daar ben ik dik tevreden over. De grootste uitdaging in mijn loopbaan was de voorlichting aan het volk, vooral aan de jeugd. Jeugdprogramma’s waren voor mij van groot belang.”

Hoe kijkt u nu naar televisie?

“De vormgeving, de opbouw en zelfs de relevantie van onderwerpen laten te wensen over. Ik zal geen medium noemen, maar bij sommige worden steeds dezelfde retorische vragen gesteld en ontbreekt het aan redactionele diepgang. Er moeten meer trainingen komen in beeldcompositie, beeldkwaliteit en tekstuele verzorging. De continuïteit in het beeldverhaal moet logisch en ritmisch verlopen. Dat is wat televisie professioneel maakt. ”

Waar bent u trots op?
“‘Culinair koken met Elka Sookdewsing’ was een van de populairste programma’s bij ATV. Het was mijn baby. Het programma leverde zo’n 300 afleveringen op die tot op de dag van vandaag nog worden herhaald. Dat maakt mij trots.
Ik heb drie jaar in Nederland gestudeerd aan de filmacademie, en ik was de best geslaagde cameraman/regisseur van mijn jaar. Daarna mocht ik nog een jaar verder studeren als televisie instructeur. Daardoor kon ik in Suriname ook trainingen geven.”