Local content-wetgeving: een zegen of een last?

Local content wordt door de regering en het bedrijfsleven steeds genoemd als een noodzaak voor ontwikkeling, maar niet iedereen is het ermee eens om die afspraken bij wet vast te leggen.

Tekst Raoul Roeplal

De wetgeving met betrekking tot local content is een veelbesproken onderwerp in landen die rijk zijn aan natuurlijke hulpbronnen. De regelgeving kan internationale bedrijven verplichten om een bepaald percentage van hun personeel, diensten en goederen lokaal in te kopen of te betrekken. Local content wordt vooral in verband gebracht met de olie- en gasindustrie, maar heeft eigenlijk betrekking op alle sectoren, van mijnbouw tot woningbouw, horeca en ICT. Voorstanders zien de wet als een cruciaal instrument voor economische ontwikkeling in ons land. Tegenstanders vrezen voor marktverstoring en inefficiëntie.

Conceptwet

Op 4 februari 2025 werd door VHP-parlementariër Cedric van Samson een local content-conceptwet ingediend bij De Nationale Assemblée. De wet moet onder meer de ontwikkeling van lokale participatie (local content) van Surinaamse personen en organisaties in de levering van goederen en diensten bevorderen. De conceptwet heeft betrekking op iedereen binnen de mijnbouw- en delfstoffensector.

Volgens Gino Naarden, directeur van Stichting Local Content Development Office (LCDO), is de wet noodzakelijk om de nationale economie te versterken. “Deze wet zorgt ervoor dat Surinaamse bedrijven en werknemers een eerlijke kans krijgen om deel te nemen aan grote projecten, en vaardigheden te ontwikkelen”, zegt Naarden. Zonder een dergelijke wet kunnen de voordelen van buitenlandse investeringen wegvallen en is er geen blijvende impact op de lokale economie, stelt hij.

Lees verder in het juni/juli-dubbelnummer 229 van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname)

Wilt u digitaal verder lezen? Kijk op www.parbode.com/abonneren