Mathilda Harriët Uda: ‘Wij zijn allemaal thuis geboren’

Mathilda Harriët Uda (76), meer bekend als Tilly, is geboren aan de Dr. J. F. Nassylaan, schuin tegenover Huize Emma. “Vroeger was het niet ongebruikelijk dat kinderen thuis geboren werden, dus zijn wij, drie jongens en drie meisjes, allemaal thuis geboren. In die tijd hielp de vroedvrouw bij thuisbevallingen. Ze maakte goede afspraken met de zwangere vrouwen.”

Tekst Usha Main

Haar ouders waren Robert Eduard August Uda en Alma Dora Ulricka Breeveld. “Mijn ouders begonnen op latere leeftijd hun relatie, trouwden en kregen daarna de kinderen.” Heel bijzonder vindt ze dat de voorletters van haar moeders voornamen de familienaam vormen van haar vader. “Ze hoorden dus echt bij elkaar”, zegt ze.

“We hebben een strenge opvoeding gehad van mijn vader. Het volgende vergeet ik nooit meer”, vertelt ze met een ondeugende lach. “De familie Redan was onze buur in de Nassylaan. Zij hadden veel vruchtbomen, waaronder manjabomen. Mijn vader heeft ons van jongs af aan geleerd om niet te komen aan dingen die ons niet toebehoren. Desondanks kwam ik toen ik nog heel klein was, op het idee om in de vroege ochtend samen met een oudere broer bij de buren te gaan oogsten. We gingen de manja’s bij de buren oprapen. Omdat we niet herkend wilden worden, stelde ik voor om slechts in ondergoed gekleed te gaan. We gingen stiekem met een teil naar het erf van de buren en hebben haast alle manja’s opgeraapt. Opa Redan heeft ons op heterdaad betrapt, maar lachte eerder dan dat hij boos werd. Mijn vader werd wakker van het lawaai en zag ons nog net met de teil aankomen. Hij vroeg vanwaar de manja’s kwamen. Hij strafte ons door ons direct terug te sturen om de manja’s op dezelfde wijze en op dezelfde plek waar ze opgeraapt waren terug te leggen. Hoe doe je dat?”, vraagt ze lachend.

Mevrouw Uda zat als kleuter met een andere broer op de Oranjeschool aan de Gravenstraat. “Ik zat tot de vierde klas op de Oranjeschool. Na de Oranjeschool ben ik samen met de anderen naar de Christelijke school gegaan om het godsdienstonderwijs. Toen het schoolgeld werd afgeschaft, bezochten we de Blufpandschool. Na de lagere school bezocht ik de Selectaschool (ulo). Hierna heb ik de Kweek-A afgerond. Ik begon in 1969 als leerkracht te werken in de eerste klas van een lagere school in Commewijne. Na een jaar werd ik overgeplaatst naar Brownsweg om de districtsjaren te vergaren. Toen ik lesgaf te Brownsweg, was ik elk weekend in Paramaribo. Ik heb toen ook veel tripjes gemaakt.”

Na de school te Brownsweg ging ze werken op de Axelschool. “Terwijl ik daar werkte, raakte ik in 1972 in verwachting van mijn eerste kind en ben ik ook getrouwd. Helaas heeft deze baby slechts drie dagen geleefd.” Ze deed de opleiding voor buitengewoon onderwijs en liep stage op de Mytylschool. Daarna werkte ze op de Wenzelschool, op de Wanicaschool in een speciale bo-klas, en ten slotte op de Samuelschool (speciaal onderwijs). “Toen ging ik met pensioen. Ik had in totaal vijf dienstjaren in het glo-onderwijs en vijfendertig in het speciaal onderwijs. Na mijn eerste kind kreeg ik nog een zoon en twee dochters. Kort na het overlijden van mijn vader in 1979 ben ik gescheiden.”

Mevrouw Uda heeft ook bijgedragen aan een bijbels kinderprogramma bij radiostation SRS. Verder was zij actief in de Wanicakerk en was zij een vertegenwoordiger van het Comité Wereldgebedsdag. Enkele hoogtepunten waren toen zij in 2013 de veertigste verjaardag van haar zoon samen met hem mocht vieren in Nederland, waarna zij in datzelfde jaar de promotie van haar dochter aan de Erasmus Universiteit mocht bijwonen. Ook kon ze toen, na jaren, weer met haar complete gezin kerst vieren in Nederland.

Haar boodschap: “Probeer altijd eerlijk te zijn, elkaar te corrigeren, toon meer respect voor elkaar, wees niet bang om jouw kinderen te corrigeren en heb een open en eerlijke relatie met ze.”

Gepubliceerd in het juni/juli-dubbelnummer 229 van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname)

Wilt u digitaal verder lezen? Kijk op www.parbode.com/abonneren