Paramaribo, 8 oktober 1938 Paramaribo, 13 december 2024
Tekst Carl Breeveld Beeld Rob Bogaerts
Hij werd geboren in een predikantsgezin en zei daarover: ‘Mi pa ben de zendeling, mi kweki ini a kerki’. Deze uitspraak hield verband met een langlopend geschil tussen de Kersten Holding en de oorspronkelijke bewoners van plantage Berg en Dal. Herrenberg zette zich met anderen in omdat hij van mening was dat de voorouders van de plantage, die betrokken waren bij de Evangelische Broedergemeente (EBG), in goed vertrouwen de grondpapieren aan de predikanten ter bewaring hadden gegeven. Vervolgens zouden die deze taak overgedragen hebben aan de zendingsfirma Kersten. Hij pleitte voor een vreedzame oplossing van dit probleem.
Herrenberg was niet alleen hiermee bezig. Na zijn militaire opleiding in Breda studeerde hij drie jaar politieke wetenschappen in Algerije. Hij keerde in 1966 terug naar Suriname en werkte als journalist bij onder andere Radio Radika en dagblad Vrije Stem. Als freelancejournalist deed hij reportages voor de Gemeenschappelijke Pers Dienst in Nederland en NOS radio en televisie.
Ook in de Surinaamse politiek wist hij zijn weg te vinden. Zo was hij voorzitter van de Socialistische Partij Suriname (SPS). Bij de verkiezingen van 1977 werd hij gekozen tot lid van de Staten van Suriname, het toenmalige parlement. Op 25 februari 1980 vond een Staatsgreep plaats en werd een Nationale Militaire Raad (NMR) samengesteld onder leiding van sergeant-majoor Badrissein Sital. Herrenberg werd daarbij adviseur.
Kort daarna vertrok hij naar Bogota, Colombia om aan de Universiteit Los Andes diplomatie en internationale betrekkingen te studeren. Vervolgens trad hij in diplomatieke dienst en diende achtereenvolgens als Chef de Poste op de Surinaamse Ambassade in Guyana en ambassadeur in Den Haag. Begin november 1984 werd hij aangesteld als kabinetschef van bevelhebber Desi Bouterse. Twee jaar later volgde zijn beëdiging als minister van Buitenlandse Zaken.
Herrenberg heeft na de militaire periode geprobeerd een proces van nationale verzoening op gang te brengen naar analogie van de Zuid-Afrikaanse Waarheids- en Verzoeningscommissie. Hij publiceerde zelfs een boek hierover in het Nederlands en Engels: Nationale verzoening moet. In januari 1998 werd hij ambassadeur in China. Daarmee is hij de eerste Surinaamse ambassadeur in dat land geworden.
Herrenberg maakte zich vanaf 2005 verdienstelijk als directeur van het kabinet van de voorzitter van de Nationale Democratische Partij (NDP). Als voorzitter van de Nationale Commissie Jubileumjaren was hij in 2018 voorstander van een herdenkingsplek voor drie politieke leiders: Johan Pengel, Jagernath Lachmon en Iding Soemita. Hij noemde ze ‘de grote drie’ van het eerste uur. Hij werd in november 2010 drager van het Grootlint in de Ereorde van de Palm.
Nu populair
