Memre: Jules Albert Wijdenbosch
Paramaribo, 2 mei 1941 – Paramaribo, 30 april 2025
Dagelijks gaat veel verkeer over de ‘Bosje’ brug, die naar hem vernoemd is. Een indrukwekkend bouwwerk waarvan de uitvoering in handen was van Ballast Nedam. Het typeert zijn mega denken en handelen, waarbij hij zich concentreerde op ambitieuze doelen en mogelijkheden. Zo schreef hij aan de vooravond van onze onafhankelijkheid het boekje: “Schets Surinaamse Republiek Eigen Stijl”. Daarin maakte hij korte metten met klassieke regeringsvormen. De president moest, volgens hem, over grote bevoegdheden beschikken. Daarbij gaf hij de voorkeur aan veel raden om het land te besturen. Toen hij in 1996 staatshoofd werd, kwam hij ook over als een sterke president, die door sommigen als autocratisch werd aangemerkt.
Tekst: Carl Breeveld
Wijdenbosch groeide op in een eenvoudig gezin. Zijn vader was schoolleider op een school van de Evangelische Broedergemeente (EBG). Later werd hij benoemd tot onderwijs-inspecteur. Op jonge leeftijd kwam hij al in aanraking met de politiek. Hij bewonderde zijn neef Eddy Bruma die samen met hem opgroeide in Huize Wijdenbosch.
Wijdenbosch voelde zich aangetrokken tot de Nationale Partij Suriname, waar hij actief betrokken was bij de jongerenafdeling. Hij was na de MULO actief als vakbonds- en jeugdleider en werkte als douane-ambtenaar op de haven van Paramaribo. Hij vertrok naar Nederland om politicologie en bestuurskunde te studeren aan de Universiteit van Amsterdam. In diezelfde stad fungeerde hij als voorzitter van SV Real Sranan.
In 1983 werd Wijdenbosch de coördinator van de “25 Februari Beweging”, de politieke afdeling van het leger, dat geleid werd door Desi Bouterse. Deze beweging ging later op in De Nationale Democratische Partij (NDP). In 1990 werd hij door Bouterse benoemd tot vicepresident en minister van Financiën in een overgangsregering onder leiding van Johan Kraag. Zes jaar later werd hij president van Suriname. Het was een enorme uitdaging, want er was sprake van begrotingstekorten, een slechtere betalingsbalans en een hogere inflatie. Ondanks de tekorten, verhoogde hij ambtenarensalarissen en pensioenen. De waarde van de gulden daalde binnen enkele dagen met 40 procent. Tienduizenden Surinamers gingen de straat op om zijn aftreden te eisen. Onder druk besloot Wijdenbosch nieuwe verkiezingen uit te schrijven op 25 mei 2000. Bij die verkiezing kreeg zijn partij Democratisch Nationaal Platform (DNP), een afsplitsing van de NDP, twee zetels. Wijdenbosch werd lid van De Nationale Assemblée (DNA).
Nadat Desi Bouterse in 2010 president werd, volgde zijn aanstelling als Raadsadviseur voor bestuurlijke en staatsrechtelijke aangelegenheden. Hij gaf in 2017 leiding aan een commissie die het kiesstelsel moest evalueren.
Onder grote belangstelling en in aanwezigheid van president Chandrikapersad Santokhi, leden van de Raad van Ministers en DNA-leden, vond de uitvaart plaats.
Verschillende sprekers accentueerden zijn sterke visie, zijn scherp analytisch vermogen en bijzondere liefde voor Suriname. Wijdenbosch had één dochter, Kitty, die na de ceremonie de Surinaamse vlag in ontvangst mocht nemen.
.
Nu populair
