Met God in bed: Van seksconnaisseur naar seksnihilist

Geen seks.
Geen halve nachten vol verwarring. Geen “blijf je of ga je?”
Alleen stilte. Alleen ik – en God.

De afgelopen twee maanden leef ik celibaat. Niet omdat iemand het van me vroeg, maar omdat iets in mij wist dat het tijd was om naar binnen te keren. Wat begon als een persoonlijke keuze, groeide uit tot een confrontatie met hoe ik jarenlang naar intimiteit keek.

Ik dacht altijd dat mijn sterke seksdrive simpelweg onderdeel was van wie ik was. Misschien karakter, misschien aangeleerd gedrag. Maar toen ik stopte, merkte ik hoe vaak seks voor mij een manier was geweest om te verzachten wat zwaar voelde. Een pauzeknop in een leven waarin ik bouw, leid en creëer. Zonder die uitweg kwam alles dichterbij: mijn gedachten, mijn vermoeidheid, maar ook mijn waarheid.

De eerste dagen waren ongemakkelijk. Mijn lichaam zocht naar oude patronen, mijn hoofd naar redenen om mijn keuze te relativeren. Ik vroeg een vriendin om m’n accountability partner te zijn – iemand die me kon herinneren aan mijn intentie wanneer twijfel opkwam. Want een spirituele reis vraagt eerlijkheid. Niet alleen naar anderen, maar vooral naar jezelf.

Celibaat dwong me om opnieuw te kijken naar wat intimiteit voor mij betekent. Ik begon te zien dat seks voor mij meer was dan een fysieke handeling; het voelde als toegang. Toegang tot mijn energie, mijn emoties en mijn ziel. En als dat zo was, werd de vraag onvermijdelijk: aan wie geef ik die toegang eigenlijk?

Ik heb prachtige momenten van nabijheid gekend, momenten waarin de wereld even stil leek te staan. Tegelijkertijd zie ik nu dat sommige verbindingen ook voortkwamen uit delen in mij die nog wilden helen – een jongere versie van mezelf die simpelweg gezien wilde worden. Vandaag kies ik ervoor mijn lichaam als tempel te benaderen. Niet vanuit angst, maar vanuit respect. Zoals Hebreeën 13:4 zegt: “Laat het huwelijk bij allen in ere zijn en het huwelijksbed onbevlekt…” Voor mij betekent dat, dat intimiteit een plek van toewijding en veiligheid hoort te zijn.

Wat veranderde er voor mij toen ik stopte met seks? De stilte werd helderder. Ik voelde waar ik ooit wegkeek van mijn eigen waarden. Mijn lichaam werd opnieuw een thuis in plaats van een doorgang. Ik leef zachter, en ook bewuster.

Misschien is dat wel de kern van deze periode: niet het vermijden van intimiteit, maar het herdefiniëren ervan. Niet minder voelen, maar zuiverder voelen. Dichter bij de versie van mij die ik wil zijn.

Tot die tijd rust ik. Met God. In mijn bed. In mijn lichaam. In mijn waarheid.

— Lydi-ann Resodimedjo