Misleid tot seksuele slavernij: Harde aanpak houdt Caribische mensenhandelaars niet tegen

Talia werd met valse beloften uit haar geboorteland Cuba naar Suriname gelokt. Hier werd ze ongeveer twee maanden lang gedwongen tot prostitutie, totdat ze werd gered door de Surinaamse eenheid voor mensenhandel, die haar onderdak bood in een opvangcentrum. Haar verhaal is helaas niet uniek in het Caribisch gebied, dat kampt met een stijging in mensenhandel na de Covid-19-pandemie.

Tekst Natanga Smith, Valerie Fris, Roseann Pile, Soyini Grey en Marion Ali | Beeld Valerie Fris, Pixabay en Unsplash

Talia had moeite om rond te komen als barvrouw in Santiago, Cuba, toen een vriendin haar vertelde over een lucratieve baan in Suriname. De 26-jarige moeder – die om privacyredenen anoniem wil blijven – had nog nooit gehoord van ons land, dat bijna 3000 kilometer van Cuba ligt. Maar de belofte van een baan waarmee ze voor haar gezin kon zorgen, was te mooi om te negeren. Santiago is de op een na grootste stad van Cuba en de thuisbasis van Bacardi-rum, maar voor Talia bood het weinig perspectief: de lonen zijn er laag en veel mensen leven geregeld zonder stromend water of elektriciteit.

Copyright: Valerie Fris

Haar vriendin stelde haar voor aan de man die haar reis zou regelen. Het enige wat ze hoefde te doen, was 1000 US-dollar van hem lenen voor het vliegticket. Terugbetalen zou gemakkelijk zijn, zei hij, omdat de Surinaamse overheid elke maand duizenden dollars weggeeft aan sociale voorzieningen.…….Het volledig artikel lezen? Dit staat in het oktober/novembernummer van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname). Wilt u digitaal verder lezen? Kijk dan op www.parbode.com/abonneren