Voor u gelezen: Geen hoofd meer
George Silvin wordt in 1962 geboren in Suriname als jongste van zestien kinderen. Na zijn opleidingen aan de technische school en landbouwschool bouwt hij een veelzijdige carrière op bij uiteenlopende werkgevers. Hij woont in Nederland, in Groningen. Nadat hij door een herseninfarct niet meer kon werken, ontdekte hij een nieuwe passie: schrijven. Geen hoofd meer is zijn debuut.
Tekst Ko van Geemert
George is in april 2012 in Suriname wanneer hij zich niet lekker voelt: ‘Toen ik de volgende ochtend, dinsdag 24 april 2012, om half zeven wakker werd, was alles om mij heen lichtgeel. Met wat moeite lukte het me om rechtop in bed te gaan zitten. De muren, het plafond, de gordijnen, de vloer, de lamp, alles was geel. […] De wereld om mij heen bleef geel. Gek genoeg vond ik het niet vreemd dat alles geel was. Ik voelde helemaal niets’. Zijn zus brengt hem naar de huisarts, die hen doorstuurt naar het ziekenhuis: ‘Aangekomen bij de kliniek werd ik – waarschijnlijk door mijn Surinaamse afkomst – direct gevraagd naar de gegevens van mijn verzekering en werd mij verteld dat ik een week later terecht kon. Toen ik antwoordde dat ik direct en in euro’s zou betalen, mocht ik toch doorlopen. De wachtruimte kon ik overslaan’. ‘Nadat ik een paar minuten op het bed gelegen had, overviel mij een vreemd gevoel: mijn lichaam leek mijn hoofd niet meer te voelen. Hoewel ik alles om mij heen gewoon kon zien en horen, was het net alsof ik geen hoofd meer had. Gek genoeg voelde ik wel nog steeds hoofdpijn. Pas toen ik met mijn handen mijn hoofd aanraakte, was ik gerustgesteld’. Het blijkt om een herseninfarct te gaan, zelfs om twee stuks zoals later zal blijken.
Lees verder in het juni/juli-dubbelnummer 229 van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname)
Wilt u digitaal verder lezen? Kijk op www.parbode.com/abonneren






