Waar roots richting geven
Fesi Fu Srefi volgt Claudiõ Draibas in zijn persoonlijke zoektocht naar spiritualiteit, erfgoed en innerlijke vrijheid. De film opent met Draibas die rechtstreeks in de camera spreekt, een kwetsbaar en ongefilterd moment dat meteen de toon zet. Twee ingrijpende ervaringen met het bovennatuurlijke, waarvan één op zijn vijfentwintigste verjaardag, brachten hem in verwarring. Wat betekent dat over zijn plaats binnen zijn familiegeschiedenis?
Om duidelijkheid te krijgen, zoekt Draibas contact met mensen die het dichtst bij hem staan. Zijn moeder speelt een centrale rol; ze is ook zijn beste vriendin, iemand wiens goedkeuring hij nodig heeft. Met haar zegen begint hij zijn reis. Vanaf dat moment voelt het alsof je met hem meeloopt, een stille reisgenoot in zijn zoektocht.
De gesprekken met zijn tante maken hem duidelijk dat zijn ervaringen niet los staan van een groter, generaties overstijgend geheel. Zijn zoektocht leidt hem uiteindelijk naar Kwamalasamutu en Bigi Poika, het gebied waar zijn roots liggen. De scènes met zijn oma zijn bijzonder betekenisvol: in hun rustige gesprekken raakt het heden het verleden, en wordt de verbinding met zijn erfgoed voelbaar.
Visueel draagt de documentaire sterk bij aan die beleving. De beelden doen meer dan alleen de locaties tonen; ze maken zijn innerlijke zoektocht zichtbaar. Zijn emoties spelen zich niet alleen in zijn hoofd af, maar ook op plekken die cultureel en persoonlijk geladen zijn. De dronebeelden en het camerawerk, verzorgd door Regillio Veldkamp en Kris Kromoreso, bewegen mee met Draibas, waardoor het voelt alsof de kijker onderdeel is van zijn reis. De camera lijkt zich tussen de gesprekken met zijn moeder, tante en oma te bevinden, wat de film een grote nabijheid en betrokkenheid geeft.
Ook de montage, gedaan door Veldkamp, versterkt dit effect. Het tempo is beheerst en laat ruimte voor stilte en reflectie. Door de doordachte overgangen krijgt de film een bijna meditatief ritme dat het spirituele karakter van Draibas’ zoektocht versterkt. De kijker wordt niet voortgeduwd, maar uitgenodigd om mee te denken en mee te voelen. Alleen het einde voelt wat abrupt; waar de film eerder de tijd neemt om vragen te laten resoneren, lijkt het slot die ruimte minder te krijgen. Een krachtiger einde had de emotionele impact kunnen verdiepen.
Toch blijft Fesi Fu Srefi overeind als een indrukwekkend persoonlijk portret. De documentaire is zowel een spirituele zoektocht als een coming-of-age-verhaal, waarin Draibas probeert te begrijpen wie hij is. Door zijn kwetsbaarheid en die van zijn familie openlijk te tonen, maakt hij zichtbaar wat vaak verborgen blijft. Juist daarin schuilt de kracht van deze film.
Fesi Fu Srefi maakt deel uit van het project DocuLab 10 voor 50 van The Back Lot, in samenwerking met het Nederlands Filmfonds.
4 sterren
JOMARA ROLETTI





