Volle klaslokalen en rumoerige kinderen in de puberteit: leerkrachten hebben hun handen al vol met lesgeven alleen. Kinderen met gedrag- en leerproblemen vallen vaak buiten de boot. Schoolmaatschappelijk werkers moeten het gat opvangen. Eén probleem: ons land telt er maar vijf.
Tekst: Phylicia Ooiberg | Beeld: Michael Nanden
“Gebroken gezinnen, pesten, een laag zelfbeeld, angst en negatief gebruik van sociale media.”
Volgens Shaherah Darson-Calor, schoolmaatschappelijk werker verbonden aan het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC), zijn dit de meest voorkomende problemen die te maken hebben met de mentale gezondheid van jongeren. En zij kan het weten. Darson-Calor begeleidt al tien jaar leerlingen in het onderwijs met sociaal-emotionele en gedragsproblemen of leerlingen in moeilijke thuissituaties. Voor ze in dienst trad van het ministerie begeleidde ze als jeugdleidster jongeren van de kerk. Het motiveerde haar carrièrekeuze, iets waar ze tot op de dag van vandaag geen spijt van heeft. Het werk is vaak uitdagend. “Maar met begrip en doorzettingsvermogen probeer ik jongeren, ouders en leerkrachten zich veilig en gehoord te laten voelen.”Het volledig artikel lezen? Dit staat in het 234-nummer (2026.2) van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname). Wilt u digitaal verder lezen? Kijk dan op www.parbode.com/abonneren
Nu populair
