Wat zou ik veranderen als ik president was?
Burgers hebben vaker dan zij toegeven, een uitgesproken mening over politiek Suriname. Maar wordt daadwerkelijk nagedacht over wat precies anders moet? Parbode heeft een aantal mensen geconfronteerd met de vraag: ‘Wat zou jij anders doen als je president was?’. De ondervraagden komen uit verschillende omgevingen en hebben verschillende achtergronden. Hiermee hopen we een beeld te krijgen van de tekortkomingen van de huidige beleidsstandpunten. We hebben een zestal reacties opgeschreven.
Door Claudiõ Draibas
Zafrulla Ghafoerkhan (65)
Burgers hebben het recht om te weten wat er met hun belastinggeld gebeurt. Ik zou duidelijke communicatie voeren en corruptie hard aanpakken. Ministers en ambtenaren moeten eerlijk werken, anders verliezen burgers het vertrouwen. Het volk moet kunnen meebeslissen en zich gehoord voelen. Door openheid en eerlijkheid te stimuleren, bouwen we aan een sterke democratie. Vertrouwen tussen de overheid en het volk is essentieel om samen vooruit te gaan. Alleen dan kunnen we écht verandering brengen.
Dean Kokje (24)
In Nederland krijgen studenten financiële ondersteuning om hun studie te bekostigen. Suriname zou een vergelijkbaar systeem kunnen opzetten, waarmee studenten van verschillende achtergrond gelijke kansen krijgen tot hoger onderwijs. Dit zou het voor jongeren makkelijker maken om een universitaire of HBO-opleiding te volgen zonder enorme schulden. Het fonds kan leningen en beurzen bieden, met een terugbetalingsregeling gebaseerd op het inkomen na afstuderen. Een dergelijk systeem zou talenten ondersteunen die anders niet in staat zouden zijn om te studeren, wat niet alleen hen, maar ook het land ten goede zou komen.
Robin Hynes (32)
Een van de grootste problemen in Suriname is vriendjespolitiek. Mensen worden benoemd op basis van wie ze kennen, niet wat ze kunnen. Dat breekt ons op. Ik zou duidelijke regels maken: functies moeten openbaar worden gesteld, met eerlijke selectieprocedures. Geen partijbelangen, maar vakkennis. Alleen zo bouwen we een professionele overheid. En wie misbruik maakt van zijn positie? Die moet aftreden, zonder discussie. Pas als iedereen ziet dat er echt grenzen zijn, komt er vertrouwen. We hebben recht op eerlijke kansen – niet op ‘een plek omdat je iemand kent’.
Lissa Veldwijk (27)
In Suriname praten we te weinig over mentale gezondheid. Stress, depressie, angst – het komt veel voor, maar blijft vaak verborgen. Ik zou mentale gezondheid net zo belangrijk maken als lichamelijke zorg. Meer psychologen op scholen, trainingen voor ouders en hulp op de werkvloer. Mensen die zich goed voelen, presteren beter, zijn socialer en bouwen mee aan een stabielere samenleving. Ook slachtoffers van huiselijk geweld of armoede hebben recht op begeleiding. We moeten af van het idee dat ‘je gewoon sterk moet zijn’. Zorgen voor je geest is geen zwakte, maar juist kracht.
Stefano Veldkamp (29)
Ik zou een nationaal creativiteitsfonds opzetten waar jongeren geld kunnen aanvragen voor kunst, muziek, technologie, uitvindingen of maatschappelijke ideeën. Vaak barsten jonge Surinamers van het talent, maar hebben ze geen toegang tot middelen of netwerken. Via een laagdrempelig digitaal platform kunnen ze hun plan indienen, stemmen verzamelen en in contact komen met mentoren. De meest inspirerende ideeën krijgen budget, begeleiding én een podium om te groeien. Niet alles hoeft door de overheid of bedrijven bedacht te worden. Laat de creativiteit van het volk bloeien. Talentvolle mensen krijgen kansen, en het land krijgt nieuwe energie, innovatie en trots terug.
Loïs Markaban (23)
Ik zou plannen maken voor de komende 10 tot 20 jaar. Geen snelle oplossingen om verkiezingen te winnen, maar duurzame keuzes die echt verschil maken. Denk aan investeringen in technologie, onderwijs, klimaatbestendigheid en economische diversificatie. Suriname moet voorbereid zijn op toekomstige uitdagingen zoals de verschuiving naar groene energie, digitalisering en de groeiende wereldbevolking. Ik zou experts betrekken bij de beleidsvorming en minder politieke spelletjes spelen. Het is tijd dat leiders denken aan de volgende generatie, in plaats van de volgende verkiezing. Alleen zo bouwen we aan een stabiel, welvarend Suriname voor de toekomst.





