Zo woon ik: Bar Bizar
Op het einde van de Nassylaan – nog steeds een zandweg met mooie oude mahoniebomen – ligt Bar Bizar. Hier woont Eury(dice) Dest samen met Jerry, haar drie honden en een kat.
Tekst: Sandra Smit | Beeld: Lytania Bishoen
Het bizarre is dat Eury echt in haar zaak woont. Maar Bar Bizar leent zich daar wel voor. Overal zijn zitjes, soms gecreëerd met stoelen, soms met banken en sommige staan zelfs onder de blote hemel. Deze grote publieke ruimte doet tevens dienst als haar private woon- en eetkamer. In een hoek is de bar met daarachter een keuken waar de ontbijtjes, lunchen en warme maaltijden worden bereid. En ook deze keuken wordt zowel zakelijk als privé gebruikt. Direct na het opstaan gaan ze naar beneden, waar ze in deze keuken de koffie laten trekken en een eitje bakken.
Alles is oud, veel vintage en zelfs antiek. Alles wat hangt, ligt of staa t, is te koop. Niet alleen de snuisterijen trekken je aandacht, maar ook de vele muurschilderingen, de een nog mooier dan de andere. Het laatste stukje van het terrein wordt nu klaargemaakt als extra zitplek. Duidelijk is te zien dat hier eens een huis(je) heeft gestaan. Eurie: “Ik heb begrepen dat hier in de 19e eeuw ‘gekken’ werden opgevangen, ze werden hier gevangengezet.” Dat zou kunnen, want uit archiefmateriaal is gebleken dat nabijgelegen de bewaarplaats ‘Kolera’ voor krankzinnigen was, en dat er op een gegeven moment behoefte was aan meer ‘cellen’ voor krankzinnigen.

Het terrein hoort bij het monumentale huis, waarvan Eury de huur heeft kunnen overnemen nadat de vorige uitbaters van loungebar Buitengewoon uit Suriname vertrokken. Het huis doet nu grotendeels dienst als opslagruimte van alle ‘vintage koopwaar’. Slechts slapen doen ze daar nog.
Via de keuken van de buren gaan we een trap op om boven een kijkje te nemen. Door alle spullen heen is goed zichtbaar wat een mooi huis dit ooit moet zijn geweest. De woonkamer is acht bij negen meter, aan een kant grenzend aan een smal balkon. Later is dat uitgebouwd en zijn de oude deuren vervangen door een glazen schuifpui. Aan de andere kant is een open keuken, maar ook deze wordt nu als opslagruimte gebruikt. Verder zijn er nog drie kamers, waarvan een hun slaapvertrek is.
Het kan niet anders dan dat de bewoner van deze plek een artistieke ondernemer is, die indien nodig, zelf haar vintage spullen opknapt. In 1975 vertrok Eury naar Nederland, om in 2015 voorgoed naar Suriname terug te keren. De eerste jaren had ze aan de Tourtonnelaan een soortgelijke tent. Juist toen ze daar weg moest, werd haar het pand aan de Nassylaan aangeboden. ”Eerst was onze bizarre-bar onder het huis hiernaast en waren we zowel overdag als ‘s avonds open, maar op een gegeven moment werd dat mij te veel en heb ik de tuin verbouwd tot bistro en ben ik een samenwerking aangegaan voor de ruimte hiernaast. Hij is nu ‘s avonds open en ik overdag. Alhoewel dat ook alweer door elkaar loopt. Maar dat is niet erg want bij mij komen vooral de ‘hippies’ en bij hem het sjiekere publiek”, vertelt Eury lachend.

Wat buitengewoon om zo te wonen, zo open op een bizarre plek waar alles zich om de bar afspeelt. Notabene: u kunt er zelf een kijkje nemen; de openingstijden staan op hun website.



