In de instrumentenwijk wonen Orlando (72) en Carina Poleon (62) in een huis met geschiedenis dat tevens ruimte biedt aan hun verzamelingen. In 1986 kwamen ze naar Suriname en stonden ze voor de keuze een huis te bouwen in Noord in de wijk Morgenstond of in Zuid in het Kenzenhuisproject, de enige wijken met kavels met gesloten riolering aan verharde wegen. Ze kozen voor het zuiden, ervan overtuigd dat daar minder muskieten waren. Samen begonnen ze te tekenen, al hun woonwensen in acht nemend.
Door Sandra Smit
Een professionele bouwtekenaar tekende het uit en direct daarna werd er met de bouw begonnen. Na bijna twee jaar was het huis af en konden ze er dolgelukkig met hun twee kinderen intrekken. In 1990 besloten zij echter weer terug te gaan naar Nederland vanwege de betere scholingsmogelijkheden daar. Intussen werd het huis door familie bewoond. Toen de meisjes eenmaal uitgevlogen waren, bleven zij nog drie jaar in Nederland, maar op dezelfde dag dat Orlando’s pensioen inging, zaten zij op het vliegtuig terug naar Suriname.
Het huis was na al die jaren wel toe aan renovatie. Ze besloten dat rigoureus te doen: zelfs vloeren en dak gingen eruit en eraf, en er werd een verdieping op het achtergedeelte bijgebouwd. Eigenlijk zijn nog alleen de keuken en het terras hetzelfde gebleven. Dat zie je aan de mooie ruitjesramen van Basralocus en de houten kasten in de keuken. Boven is nu de echtelijke slaapkamer van 9 bij 6 meter en op het grote balkon heeft Carina haar atelier van 5 bij 7 meter waar zij haar unieke tassen maakt, hoewel ook beneden nog veel ‘geknutseld’ wordt. Aan een kant van het terras staan er zelfs vier naaimachines, want ook Orlando kan goed met een naaimachine overweg. Hij was vast van plan om achter een bakkerij te realiseren, maar uiteindelijk zag hij ervan af en werd die ruimte een knus tiny house, dat nu als appartement wordt verhuurd.
Het huis weerspiegelt geen speciale stijl; het is ingericht met spullen van verre reizen, met name uit Marokko en andere Afrikaanse steden. Zo is er een groot Afrikaans wandkleed in de woonkamer waarop onder andere een vrouw te zien is met een grote houten mortier en stamper, en precies zo’n mortier staat ook bij de keuken.
De grote open woonruimte biedt makkelijk plek voor hun verzamelingen. Ze verzamelen keramiek, voornamelijk West German Art Pottery, die in grote kasten staan te pronken. Orlando’s verzamelwoede richtte zich ook op whiskeyblikken, die een plek hebben gekregen bovenaan het wandmeubel dat de keuken van de rest van de woonkamer scheidt. Een gang leidt naar een grote ruimte waar nog meer verzamelingen, veel kunst en de tassen uit Carina’s tassenlijn Floh-Jo staan.
Aan de knusse voorkant van het terras vindt het sociale gebeuren plaats. Je zit er in een oase van planten waarop vele vogels afkomen. Carina is zo blij met hun beslissing om op het terras een buitenkeuken te realiseren wat ook het tuinieren aanzienlijk vergemakkelijkt.
Carina vertelt: “Ons huis weerspiegelt ons; we hebben nog wat creatieve wensen, zoals meer kabelhaspels zelf omtoveren tot mozaïektafels om het nog leuker te maken. But that’s it: een plek waar je zelf hard voor en aan werkt, en altijd met hart en ziel mee bezig bent. Geen allegaartje, maar lekker je eigen ding!”
Gepubliceerd in het augustus/septembernummer van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (in Suriname)
Wilt u digitaal lezen? Kijk op www.parbode.com/abonneren
Nu populair
