Een samenkomen van mensen heeft iets moois tot stand gebracht aan de Anton Dragtenweg: Ria Pasi. Ria woont daar al heel lang op een – vrij smal – perceel dat helemaal tot de rivier doorloopt. Haar broer Jules Oosterlen (77), van Bistro Don Julio, en zijn vrouw Laura (54) konden ruim 10 jaar geleden over een gedeelte van het terrein beschikken. Armand Lee Sack Fong (71) kwam met een plan. Als werktuigbouwkundige had hij de opdracht meegekregen ‘maak iets dat functioneel is, maar het hoeft niet mooi te zijn’. Maar Lee Sack Fong die esthetisch is ingesteld, wilde iets functioneels én moois bouwen. Geïnspireerd door (wijlen) architect Luciën Lafour – van het project Sekrepatu –, stelde hij de Oosterlens voor om twee, vrijwel identieke, prefab huizen achter elkaar te bouwen, een voor hen en een voor zichzelf. Het ontwerp, de bouwtekeningen en de bouw deed hij zelf. Het project dat in 2015 startte, was al na een jaar af. Nog steeds werkt Lee Sack Fong fulltime en momenteel zelfs aan een groter prefab woningenproject.
Tekst Sandra Smit | Beeld Lytania Bishoen
De woningen zijn aan de buitenkant van cementvezelplaten, dat lijkt op hout, maar ze zijn duurzamer omdat ze niet rotten. Aan de binnenkant zitten gipsplaten. De ‘stijlen’ zijn van staal en (ingipipa)hout. Ook de trap is van staal en dient als ruggengraat van het huis, voor de steun en stabiliteit. De vloeren zijn van Groenhart.
De huizen zijn slechts 7 meter breed, maar wel meer dan 15 meter lang, met schuifdeuren aan de voor- en achterzijde, voor het open gevoel. Boven en beneden is er één slaapkamer met bad en toilet, beneden een volwaardige keuken en boven een ruim keukenblok, hierdoor kan de woning eventueel gescheiden worden gebruikt, bijvoorbeeld als je schoonmoeder voor een paar maanden komt logeren.
De ‘voortuin’ van de Oosterlens is een zwembad, en een integraal onderdeel van het woongenot. Het zwembad, terras, eet- en kookgedeelte lopen allemaal in elkaar over. Het terras is de lievelingsplek van Laura, die elke dag minimaal een kilometer aan baantjes trekt.
De inrichting is bohemien: kleurig, tropisch. Van kussens en spreien tot vazen, schalen, glazen en schilderijen, veel kunst, veel door de creatieve Laura zelf gemaakt of geschilderd, maar ook van haar vele vrienden uit de kunstwereld. Slechts één schilderij heeft haar man zelf mogen uitkiezen. Toch vindt Laura onthechting van spullen belangrijk. Om dat te stimuleren, speelt ze eens per kwartaal een dobbelspel met vrienden.
Iedereen neemt dan vier of meer cadeautjes mee uit eigen huis (dus niet uit een winkel). Al naargelang van je worp, word je van je cadeautjes verlost. Als je bijvoorbeeld drie gooit, moet je al je cadeautjes doorschuiven naar je buurvrouw. Natuurlijk kan het ook gebeuren dat je met veel spullen naar huis gaat, maar de spulletjes waar je zo aan gehecht dacht te zijn, heb je meestal ‘verloren’.
Ze vertelt: “Ik houd van rust en normaliter kan ik in alle rust bij het zwembad zitten, maar af en toe word ik gek van de luidruchtigheid van de buren. We zitten ook dicht bij grote partycentra en hun harde muziek houdt me soms ’s nachts uit m’n slaap. Dan denk ik: ik woon hier zo mooi, maar wil ik hier wel blijven?” Ja, helaas kun je je buren niet kiezen.
Nu populair
Aan tafel bij... Tangelo 2.0
